Egzama Tipleri: Atopik vs Kontakt Egzama Farkı

تفاوت اگزمای آتوپیک و اگزمای تماسی چیست؟

اگزما، در ادبیات پوست‌شناسی با عنوان «درماتیت» نیز شناخته می‌شود و گروهی از بیماری‌های التهابی مزمن و عودکننده است که لایه‌های بیرونی پوست را درگیر می‌کند. خارش، قرمزی، خشکی، تاول و پوسته‌ریزی از علائم مشترک آن هستند؛ اما هر نوع اگزما با مسیر متفاوتی به این علائم می‌رسد. تفاوت میان اگزمای آتوپیک و اگزمای تماسی، هم تشخیص و هم پروتکل مراقبتی را تعیین می‌کند.

نکات کلیدی

  • حدود ۲۰٪ از کودکان و ۳ تا ۱۰٪ از بزرگسالان در سراسر جهان به درماتیت آتوپیک مبتلا هستند؛ این نرخ در ۳۰ سال گذشته سه برابر شده است.
  • در اگزمای آتوپیک، جهش ژن فیلاگرین می‌تواند از دست دادن آب از راه پوست (TEWL) را تا ۴۰٪ افزایش دهد و سد دفاعی پوست را به‌طور دائمی تضعیف کند.
  • در درماتیت تماسی آلرژیک، واکنش از طریق حساسیت تأخیری تیپ IV تحریک می‌شود؛ علائم معمولاً ۲۴ تا ۷۲ ساعت پس از تماس ظاهر می‌شوند.
  • ترکیب سرامید، کلسترول و اسیدهای چرب آزاد در نسبت ۱:۱:۱، پایه لایه‌های لیپیدی سالم اپیدرم است؛ این نسبت در هر دو نوع اگزما مختل می‌شود.
  • استفاده روزانه دوبار از امولینت در مطالعات بالینی، نیاز به کورتیکواستروئید موضعی را تا ۴۲٪ کاهش داده است.

اگزما چیست؟ تعریف پایه و مکانیسم کلی

نقش سد دفاعی پوست

خارجی‌ترین لایه پوست سالم، یعنی لایه شاخی، شبیه مدل «آجر و ملات» است: کراتینوسیت‌ها نقش آجر و لایه‌های لیپیدی سرامیددار نقش ملات را ایفا می‌کنند. این ساختار هم سپری در برابر آلرژن‌ها، میکروب‌ها و مواد شیمیایی است و هم از تبخیر آب، یعنی از دست دادن آب از راه پوست (TEWL)، جلوگیری می‌کند. در اگزما، این ساختار به دلایل ژنتیکی، ایمونولوژیک یا شیمیایی مختل می‌شود.

وجه اشتراک زیستی همه انواع اگزما

نقطه مشترک تمام انواع اگزما این است: اختلال عملکرد سد دفاعی اپیدرم، پوست را در برابر عوامل بیرونی بی‌دفاع می‌کند و توانایی حفظ رطوبت داخلی را از بین می‌برد. این وضعیت رهاسازی سایتوکین را تحریک می‌کند؛ واسطه‌های التهابی مانند IL-4، IL-13، IL-31 و TSLP وارد عمل می‌شوند و چرخه خارش-خراش آغاز می‌شود.

طبقه‌بندی جامع انواع اگزما

انواع اگزما بر اساس علت، محل بروز و مکانیسم ایمونولوژیک به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شوند.

نوع اگزمامکانیسم اصلیمحل شایعمحرک
درماتیت آتوپیکنقص ژنتیکی سد دفاعی + التهاب Th2پشت زانو و آرنج، گردن، صورتآلرژن، استرس، خشکی
درماتیت تماسی آلرژیکحساسیت تأخیری تیپ IV (وابسته به سلول T)محل تماسنیکل، عطر، لاتکس
درماتیت تماسی تحریکیآسیب شیمیایی مستقیم، غیرایمنیپشت دست، انگشتانشوینده، اسید، باز
درماتیت سبورئیکمخمر مالاسزیا + عدم تعادل سبومپوست سر، ابرو، کنار بینیرطوبت، استرس، پوست چرب
اگزمای دیسیدروتیکنامشخص؛ مرتبط با افزایش TEWL و عرقکف دست و پاعرق، استرس، آلرژن
درماتیت نومولارآسیب موضعی سد دفاعی + التهاب مزمنپا، تنهخشکی، مواد شیمیایی

اگزمای آتوپیک (درماتیت آتوپیک): بررسی عمیق

زمینه ژنتیکی: فیلاگرین و فراتر از آن

در حدود ۳۰-۴۰٪ از موارد درماتیت آتوپیک، جهش فقدان عملکرد در ژن فیلاگرین (FLG) یافت می‌شود. فیلاگرین پروتئین ساختاری حیاتی است که رشته‌های کراتین را در لایه شاخی به هم متصل می‌کند و پیش‌ساز فاکتور مرطوب‌کننده طبیعی (NMF) است. کمبود این پروتئین، TEWL را به‌طور چشمگیری افزایش داده و راه را برای نفوذ آلرژن باز می‌کند. برای اطلاعات بیشتر پروتئین فیلاگرین چیست؟ را بخوانید.

مکانیسم ایمونولوژیک: محور Th2/Th22

در ضایعات حاد درماتیت آتوپیک، سلول‌های T هلپر ۲ (Th2) و T هلپر ۲۲ (Th22) نمایه غالب را تشکیل می‌دهند. سایتوکین‌های IL-4 و IL-13 با سرکوب سنتز فیلاگرین و سرامید، سد دفاعی از قبل ضعیف را بیشتر تضعیف می‌کنند.

تصویر بالینی و محل بروز بر اساس سن

تصویر بالینی اگزمای آتوپیک بسته به سن تفاوت چشمگیری دارد. در دوران نوزادی (۰-۲ سال) صورت، پوست سر و تنه غالب است، در دوران کودکی (۲-۱۲ سال) پشت زانو و آرنج و مچ دست ویژگی مشخص است، و در بزرگسالی گردن، پشت دست و اطراف چشم بیشتر درگیر می‌شوند. خارش، به‌ویژه در شب تشدید می‌شود.

نقش میکروبیوتای پوست

«در بیماران مبتلا به درماتیت آتوپیک، کلونیزاسیون Staphylococcus aureus به‌طور غیرعادی بالاست؛ این باکتری با ترشح سوپرآنتی‌ژن، التهاب را تحریک کرده و آسیب سد دفاعی را عمیق‌تر می‌کند. در همین حال، نسبت ارگانیسم‌های کومنسال محافظ مانند Staphylococcus epidermidis کاهش می‌یابد. تعادل میکروبیوتای پوست، جایگاه محوری فزاینده‌ای در مدیریت اگزمای آتوپیک پیدا کرده است.»Byrd et al., 2018

درماتیت تماسی: زیرگروه‌های آلرژیک و تحریکی

درماتیت تماسی حدود ۱۵-۲۰٪ از تمام موارد اگزما را تشکیل می‌دهد و مستقیماً از تماس پوست با یک ماده ناشی می‌شود. دو زیرگروه اصلی آن — درماتیت تماسی آلرژیک و درماتیت تماسی تحریکی — با مکانیسم‌های متفاوتی عمل می‌کنند.

درماتیت تماسی آلرژیک: واکنشی که نیازمند حافظه ایمنی است

درماتیت تماسی آلرژیک، واکنش حساسیت تأخیری تیپ IV وابسته به سلول T است. این فرایند دو مرحله‌ای است: نخست حساس‌سازی رخ می‌دهد و سلول‌های T حافظه علیه هاپتن مربوطه تشکیل می‌شوند؛ در تماس مجدد، مرحله فعال‌سازی طی ۲۴-۷۲ ساعت ضایعات را پدید می‌آورد. رایج‌ترین عوامل شامل نیکل (شیوع ۱۷-۱۹٪)، اجزای عطر، کبالت، کروم و برخی آنتی‌بیوتیک‌های موضعی هستند. برای بررسی حساسیت نیکل به حساسیت به نیکل چیست؟ مراجعه کنید.

درماتیت تماسی تحریکی: آسیب بدون نیاز به حافظه ایمنی

درماتیت تماسی تحریکی نیازمند حساس‌سازی قبلی سیستم ایمنی نیست؛ شوینده، اسید، باز یا خیس‌شدن بیش‌ازحد مستقیماً به کراتینوسیت آسیب زده و رهاسازی سایتوکین را تحریک می‌کند. این حالت علت اصلی اگزمای دست مزمن در مشاغل وابسته به بهداشت دست است. تفاوت میان حساسیت پوستی و تحریک را می‌توانید در تفاوت حساسیت پوستی و تحریک پوست بررسی کنید.

تست پچ: استاندارد طلایی افتراق دو نوع

در دیدگاه بالینی، افتراق قطعی درماتیت تماسی آلرژیک و تحریکی اغلب دشوار است. استاندارد طلایی تشخیصی، سری تست پچ استاندارد اروپایی است؛ آلرژن‌های مشکوک به مدت ۴۸ ساعت روی پشت بیمار اعمال شده و در ساعت ۹۶ نتیجه خوانده می‌شود.

تفاوت اگزمای آتوپیک و درماتیت تماسی: تحلیل مقایسه‌ای

ویژگیدرماتیت آتوپیکدرماتیت تماسی آلرژیکدرماتیت تماسی تحریکی
مکانیسمنقص ژنتیکی سد دفاعی + التهاب Th2حساسیت تأخیری تیپ IVآسیب شیمیایی مستقیم
سن شروعمعمولاً ۵ سال اولهر سنیهر سنی
سابقه خانوادگیشایع (۶۰-۸۰٪)کمکم
محل بروزنواحی خمشی، صورتمحدود به محل تماسمنتشر، فراتر از محل تماس
زمان شروعمزمن، تشدید-فروکش۲۴-۷۲ ساعتدر عرض چند ساعت
افزایش IgEشایعنادرندارد
روش تشخیصمعیارهای بالینی (هانیفین-راجکا)تست پچتشخیص افتراقی

نقطه مشترک هر دو: ترمیم سد دفاعی

صرف‌نظر از نوع اگزما، درمان جایگزینی لیپید مبتنی بر سرامید، ستون فقرات ترمیم سد دفاعی است. در لایه شاخی سالم، نسبت سرامید:کلسترول:اسید چرب آزاد حدود ۱:۱:۱ است؛ در اگزما این نسبت مختل شده و ظرفیت نگه‌داشت آب به‌شدت کاهش می‌یابد. برای رویکردی جامع به راهنمای ترمیم سد دفاعی پوست مراجعه کنید.

سایر انواع اگزما: سبورئیک، دیسیدروتیک و نومولار

درماتیت سبورئیک

درماتیت سبورئیک در نواحی با تولید بالای سبوم مانند پوست سر، ابرو، کنار بینی و قفسه سینه با پوسته‌ریزی زرد-خاکستری و قرمزی خفیف بروز می‌کند. قارچ‌های Malassezia globosa و Malassezia restricta با هیدرولیز سبوم به اسید اولئیک، سد دفاعی اپیدرم را مختل می‌کنند.Borda & Wikramanayake, 2015

اگزمای دیسیدروتیک (پومفولیکس)

این نوع که در کف دست و پا با تاول‌های عمیق و شدیداً خارش‌دار بروز می‌کند، اگرچه با غدد عرق مرتبط دانسته شده، پاتوفیزیولوژی آن هنوز مبهم است. استرس، حساسیت به نیکل و زمینه آتوپیک از عوامل زمینه‌ساز هستند.

درماتیت نومولار

پلاک‌های گرد سکه‌مانند در پا و تنه، مشخصه این نوع است. برای اطلاعات بیشتر: اگزمای سکه‌ای چیست؟

رویکرد سیرل: مراقبت جامع در انواع اگزما

هر نوع اگزما با سه مشکل هم‌پوشان اما متمایز روبه‌روست: اختلال سد دفاعی، التهاب مزمن و بی‌ثباتی میکروبیوتیک. سیستم بیومیمتیک TriBarrier سیرل (CIRÈLL) دقیقاً برای پرداختن هم‌زمان به این سه محور طراحی شده است.

لایه سد دفاعی: جایگزینی لیپید و کنترل TEWL

کمپلکس سه‌گانه سرامید (سرامید NP، AP، EOP) به همراه کلسترول و فیتوسفنگوزین در فرمول‌های سیرل، لایه‌های لیپیدی طبیعی لایه شاخی را تقلید می‌کند. خواص ضدمیکروبی و حمایتی فیتوسفنگوزین به‌ویژه در اگزمای آتوپیک، محافظت اضافی در برابر کلونیزاسیون S. aureus فراهم می‌کند.

پروتکل مراقبتی گام‌به‌گام

1

شست‌وشوی ملایم: شوینده بدون عطر با pH 5.5، آب ولرم زیر ۳۷ درجه، حرکت آرام به‌جای مالش.

2

امولینت روی پوست مرطوب: پس از شست‌وشو، پیش از خشک‌شدن کامل پوست، امولینت سرامیددار اعمال کنید («تکنیک لفاف مرطوب»).

3

مراقبت فعال: در دوران تشدید، کرم آرام‌بخش حاوی مادکاسوساید یا پانتنول به‌عنوان لایه دوم اعمال شود.

4

محافظت آفتابی: ضدآفتاب معدنی SPF 30+ از التهاب ناشی از UV در پوست اگزمایی جلوگیری می‌کند.

5

مدیریت محرک‌ها: در درماتیت تماسی، دوری از آلرژن شناسایی‌شده با تست پچ، مکمل ضروری روتین مراقبتی است.

این علائم روی پوست شما چه معنایی دارند؟

🔴 خارش شدید (به‌ویژه شبانه)

فعال‌سازی سایتوکین IL-31 ویژه درماتیت آتوپیک، ریتم شبانه‌روزی دارد که خارش را در ساعات شب تشدید می‌کند.

💧 قرمزی محدود به محل تماس

مرزبندی دقیق ضایعات با محل تماس، به نفع درماتیت تماسی آلرژیک یا تحریکی است. الگوی ضایعه در محل تسمه کمربند یا زیورآلات، حساسیت نیکل را مطرح می‌کند.

🧴 خشکی و پوسته‌ریزی

کمبود سرامید در لایه شاخی، ظرفیت نگه‌داشت رطوبت را کاهش می‌دهد؛ خشکی و پوسته‌ریزی مشهود، اولین نشانه اختلال سد دفاعی در تقریباً همه انواع اگزماست.

💥 ترک و تاول در پشت دست

ظهور همزمان تاول و ترک‌های عمیق در ناحیه دست باید ذهن را به سمت درماتیت تماسی تحریکی یا اگزمای دیسیدروتیک ببرد.

جمع‌بندی

درک درست تفاوت انواع اگزما، برای کاهش مصرف بی‌رویه کورتیکواستروئید، دوری از محرک‌ها و دستیابی به ترمیم پایدار سد دفاعی تعیین‌کننده است. درماتیت آتوپیک بر پایه زمینه ژنتیکی و ایمونولوژیک شکل می‌گیرد، در حالی که درماتیت تماسی بیشتر تحت تأثیر محرک‌های محیطی و شیمیایی است؛ اما در هر دو حالت، حفظ و ترمیم یکپارچگی سد دفاعی اپیدرم در مرکز درمان قرار دارد.

رویکرد درموکازمتیک سیرل، از جایگزینی سرامید تا تعادل میکروبیوتیک و کنترل التهاب و TEWL را در بر می‌گیرد. برای همراهی با پزشک متخصص خود و انتخاب روتین درست، می‌توانید محرک‌های اگزما: از چه چیزهایی باید پرهیز کنید؟ را نیز مطالعه کنید.

سؤالات متداول

اگزما چیست، به‌طور خلاصه تعریف کنید؟

اگزما گروهی از بیماری‌های پوستی است که با التهاب مزمن یا عودکننده در لایه‌های بیرونی پوست همراه است و با خارش، قرمزی، خشکی و پوسته‌ریزی خود را نشان می‌دهد. در ادبیات پزشکی با نام «درماتیت» نیز شناخته می‌شود و شامل زیرگروه‌های مختلفی مانند درماتیت آتوپیک، تماسی، سبورئیک و دیسیدروتیک است.

اگزمای آتوپیک چگونه ایجاد می‌شود؟

اگزمای آتوپیک از تعامل دو مکانیسم اصلی ناشی می‌شود: نخست نقص ژنتیکی سد دفاعی که ناشی از جهش ژن فیلاگرین (FLG) است و ظرفیت نگه‌داشت آب لایه شاخی را کاهش می‌دهد؛ دوم بی‌نظمی ایمونولوژیک با غلبه سلول‌های Th2 و Th22 که سایتوکین‌های IL-4 و IL-13 سنتز سرامید و فیلاگرین را سرکوب می‌کنند.

تفاوت اصلی درماتیت تماسی و اگزمای آتوپیک چیست؟

درماتیت آتوپیک بیماری مزمنی است که بر پایه زمینه ژنتیکی و بی‌نظمی ایمونولوژیک شکل می‌گیرد، معمولاً در دوران کودکی آغاز می‌شود و نواحی خمشی را درگیر می‌کند. درماتیت تماسی واکنشی موضعی است که با تماس با یک ماده خاص تحریک می‌شود؛ در نوع آلرژیک واسطه سلول T است و در نوع تحریکی آسیب شیمیایی مستقیم است. مرزبندی محل ضایعه با محل تماس، عملی‌ترین نقطه افتراق است.

درصد سرامید مناسب در مراقبت از اگزما چقدر باید باشد؟

غلظت مؤثر سرامید بسته به نوع فرمول متفاوت است؛ اما غلظت‌های ۰.۱ تا ۱٪ در امولینت‌های موضعی از نظر بالینی اثرات معناداری در ترمیم سد دفاعی نشان داده‌اند. مهم‌تر از درصد، حضور همزمان انواع مختلف سرامید (سرامید NP، AP، EOP) در کنار کلسترول و اسیدهای چرب آزاد و رعایت نسبت تقریبی ۱:۱:۱ است.

محصولات مراقبتی اگزما به چه ترتیبی باید استفاده شوند؟

ترتیب صحیح: ۱) شست‌وشوی ملایم با pH 5.5 و آب ولرم؛ ۲) روی پوست کمی مرطوب (نه کاملاً خشک)، امولینت سرامیددار؛ ۳) در صورت وجود، ماده فعال آرام‌بخش (مادکاسوساید، پانتنول یا اکتوئین)؛ ۴) در روز، ضدآفتاب معدنی SPF 30+. در صورت استفاده از کورتیکواستروئید یا مهارکننده کلسینورین، این دارو بلافاصله پس از امولینت اعمال می‌شود.

آیا امولینت نیاز به کورتیکواستروئید را کاهش می‌دهد؟

بله، مطالعات بالینی نشان داده‌اند برنامه امولینت روزانه حداقل دو بار، مصرف کورتیکواستروئید موضعی را در کودکان با درماتیت آتوپیک خفیف تا متوسط تا ۴۲٪ کاهش داده و تعداد تشدیدها را به‌طور محسوس کم می‌کند. امولینت جایگزین کورتیکواستروئید نیست اما نیاز به آن را محدود می‌کند.

اگزما در نوزادان و کودکان با بزرگسالان چه تفاوتی دارد؟

بله، تصویر بالینی، محل بروز و شدت اگزما بر اساس سن تغییر می‌کند. در نوزادان (۰-۲ سال) صورت، پوست سر، پشت گوش و تنه غالب است؛ در کودکان سنین مدرسه، پشت زانو و آرنج و مچ دست مشخصه است؛ در بزرگسالان، پشت دست، اطراف چشم و گردن بیشتر درگیر می‌شوند.

چرا اگزما در زمستان بدتر می‌شود؟

در زمستان چند عامل به هم مرتبط، تشدید اگزما را رقم می‌زنند: رطوبت پایین محیط (به سطوح ۲۰-۳۰٪) از دست دادن آب از راه پوست را تسریع می‌کند؛ سیستم‌های گرمایشی رطوبت داخلی را بیشتر کاهش می‌دهند؛ لباس‌های پشمی و الیاف مصنوعی به‌عنوان محرک مکانیکی عمل می‌کنند. استفاده روزانه حداقل دو بار امولینت و دوش ولرم (نه داغ) در این فصل توصیه می‌شود.

در اگزما از چه ترکیبات آرایشی-بهداشتی باید پرهیز کرد؟

ترکیباتی که باید پرهیز شوند شامل: عطر و اجزای معطر (به‌ویژه سینامال، جرانیول)، نگه‌دارنده‌های متیل‌ایزوتیازولینون و متیل‌کلرو‌ایزوتیازولینون، پروپیلن گلیکول با غلظت بالا، نگه‌دارنده‌های آزادکننده فرمالدهید، و سورفکتانت‌های تهاجمی مانند سدیم لوریل سولفات (SLS).

در اگزما چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

مراجعه به متخصص پوست در موارد زیر ضروری است: علائم بیش از دو هفته به درمان بدون نسخه پاسخ ندهد؛ ضایعه چرکی و ترشحی زرد-سبز ظاهر شود (نشانه عفونت ثانویه باکتریایی)؛ تب و ضعف عمومی همراه باشد؛ صورت، گردن یا ناحیه تناسلی درگیر شود؛ خواب یا زندگی روزمره به‌شدت مختل شود.

رابطه اگزما و سد دفاعی پوست دقیقاً چگونه است؟

میان سد دفاعی پوست و اگزما رابطه‌ای دوطرفه برقرار است. نخست، نقص ژنتیکی سد دفاعی (مانند جهش فیلاگرین) به‌عنوان عامل علّی اگزما عمل می‌کند. دوم، التهاب و خراش ناشی از خود اگزما، ساختار سد دفاعی سالم پیشین را تخریب کرده و بیماری را مزمن می‌کند. نسبت متعادل سرامید، کلسترول و اسید چرب آزاد پایه سلامت سد دفاعی است.

آیا محصولات درموکازمتیک می‌توانند جایگزین درمان دارویی اگزما شوند؟

خیر، محصولات درموکازمتیک جایگزین درمان دارویی نمی‌شوند؛ اما اثربخشی آن را تقویت کرده و نیاز به دارو را کاهش می‌دهند. کورتیکواستروئیدها و داروهای بیولوژیک، التهاب حاد را کنترل می‌کنند؛ امولینت‌ها و محصولات ترمیم سد دفاعی، این دوره بهبودی را طولانی‌تر کرده و از تشدید مجدد جلوگیری می‌کنند.

مرطوب‌کننده مناسب برای پوست اگزمایی چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟

مرطوب‌کننده ایده‌آل برای اگزما باید حاوی سرامید، کلسترول و اسید چرب آزاد باشد (جایگزینی سد دفاعی)؛ ترکیبات هیومکتانت مانند گلیسیرین یا هیالورونیک اسید برای حمایت از نگه‌داشت رطوبت داشته باشد؛ عاری از عطر، رنگ و نگه‌دارنده‌های پرخطر باشد؛ pH آن در محدوده ۵.۰-۵.۵ باشد.

حساسیت نیکل چقدر شایع است و چگونه پیشگیری می‌شود؟

حساسیت به نیکل، شایع‌ترین علت درماتیت تماسی آلرژیک است؛ حدود ۱۷ تا ۱۹٪ از جمعیت عمومی به نیکل حساسیت دارند و در زنان ۴ تا ۵ برابر شایع‌تر است (اغلب با سوراخ‌کردن گوش آغاز می‌شود). راهکار پیشگیرانه شامل انتخاب اکسسوری‌های بدون نیکل (استیل جراحی، تیتانیوم یا پلاستیک) و ایجاد سد میان پوست و فلز نیکل‌دار است.

درمان اگزما چقدر طول می‌کشد و آیا بهبود دائمی ممکن است؟

سیر بیماری بسته به نوع اگزما متفاوت است. در حدود ۵۰-۷۰٪ کودکان مبتلا به درماتیت آتوپیک، بهبودی خودبه‌خودی در دوران بلوغ رخ می‌دهد؛ اما بخشی از بیماران تا بزرگسالی ادامه می‌یابند یا مجدداً تشدید می‌شوند. در درماتیت تماسی، دوری از محرک شناسایی‌شده می‌تواند کنترل طولانی‌مدت کافی ایجاد کند. مفهوم «بهبودی کنترل‌شده» هدف واقع‌بینانه‌تری است.

تفاوت اگزما و پسوریازیس چیست؟

هر دو بیماری التهابی مزمن پوست هستند اما چند تفاوت کلیدی دارند. در اگزما (به‌ویژه نوع آتوپیک) خارش شدید غالب است در حالی که در پسوریازیس خارش ملایم‌تر است. ضایعات پسوریازیس ضخیم، پوسته‌دار نقره‌ای-سفید و با مرز واضح هستند؛ ضایعات اگزما مرز نامشخص‌تر و اغلب ترشحی و پوسته‌دار دارند. برای بررسی کامل به پسوریازیس و سد دفاعی پوست مراجعه کنید.

منابع علمی

  1. Bieber T. Atopic dermatitis: An expanding therapeutic pipeline for a complex disease. Nat Rev Drug Discov. 2022;21(1):21-40.
  2. Byrd AL, Belkaid Y, Segre JA. The human skin microbiome. Nat Rev Microbiol. 2018;16(3):143-155.
  3. Borda LJ, Wikramanayake TC. Seborrheic Dermatitis and Dandruff: A Comprehensive Review. J Clin Investig Dermatol. 2015;3(2).
  4. van Zuuren EJ, Fedorowicz Z, Christensen R, Lavrijsen A, Arents BWM. Emollients and moisturizers for eczema. Cochrane Database Syst Rev. 2017;2(2):CD012119.

مقالات مرتبط

راهنماهای مرتبط

العودة إلى المدونة

أضف تعليقاً